Jedną z przyczyn wzrostu popularności szachów w ostatnich dziesięcioleciach jest jasny system rankingowy, który określa osiągnięcia graczy biorących udział w turniejach. W niektórych sportach pierwszy na liście rankingowej jest zawodnik, który osiągnął największe dochody, albo zespół, na który głosowało najwięcej dziennikarzy. Ale w szachach decyduje o tym jedynie gracz, który wykonuje najlepsze posunięcia i wygrywa partie i mecze, gracz, który ma najlepsze rezultaty w turniejach. Amerykański fizyk Arpad Elo (1903-1992) opracował system, w którym każdy gracz otrzymuje liczbę rankingową (od 0 do 3000). Uczestników meczu zakończonego rezultatem 3:1 (3 wygrane, 1 przegrana) dzieli różnica 200 punktów. W wersji systemu Elo, stosowanej obecnie przez FIDE, oficjalny ranking jest publikowany dwa razy do roku. Uzyskanie rankingu 1400 oznacza przeciętnego gracza turniejowego (kategoria IV), 2200 to mistrz krajowy, 2400 - mistrz międzynarodowy. Tytuł arcymistrza międzynarodowego jest nadawany tylko przez FIDE i wymaga osiągnięcia pewnych rezultatów w turniejach o najwyższym poziomie w dodatkowym systemie rankingowym FIDE. Najogólniej mówiąc, tytuł arcymistrza międzynarodowego odpowiada około 2600 punktów rankingu (lub więcej).